ඒකමතිකව වෙරිමත වෙනවා...!!!!

සිනි  ඊස්ට් 
කටු කම්බි සමග කටුස්සො 

ගොඩා බැරල් වලින්

පෙරාලා

හැංගි හැංගි

සදන

කසිප්පු,

කලවිටි  බඩවැටි

අතරින් රිංගා

බිලා වැටෙන

තුන්වෙනි පන්තියෙ

අප්පුහාමිලා…………

රාලහාමිලාට

නැතුවම බැරි

සංස්ථාවෙ  

සිල් අරක්කු

පල් රස  නෑ කසිප්පු වාගෙ,

මේක තමයි

මධ්‍ය පාන්තික

පොදු ජන පානෙ

තහනම් නෑ නෑ  කවදත් හොර බඩු වාගෙ

දිව පැටලෙන ඉංගිරිසි ලොකු ලොකු නම්

එක එක රසයෙන්

නැව් නැග එන වයිවාරන බෝතල්

තොල කට ගාන්නෙත්

පෙර පින් කළ උතුමන්

මැම්බර් වාගෙ අපෙ

ගම්මානෙ නම්...

තිතට මතද? මතට තිතද?  

               නිදිමතින්  

          කවුදො  අහනවා,

   කොහොමින් කොහොමත්

        අපෙ උන් බොනවා.

              අන්තිමෙදි 

        අපෙ ඔක්කොමගෙ

     මත මත මත

            ඒකමතිකව

       වෙරිමත

             වෙනවා...!!!!

   (බයිල රසට සංකල්පනා -- විමු ලියනගේ)

නොහඩන් පුතුනි..!!!

ගිනි පුපුරු  විසිරි

සරු බිමම වැනසි,

පුතුනි

නුඹ මෙන්ම,

මතු දින

උපදින උන්ටද

හිමිය අහිමි බව

නොහඩන් පුතුනි..!!!

ඉකිබිදිනු කුමට

වපුරනු තබා

වැලලෙන්න

බිම් කඩක් අහිමි

අප,

එන තුරු  

හිදිමු

රත්වූ මුනිස්සම්

වෙස් ගෙන

මරනයෙ දෙව්දුව.

෴෴෴෴

(සංකල්පනා -- විමු ලියනගේ)

රංග,මොහොමඩ්,සෆ්නා,රාජා,කුමා

රංග,මොහොමඩ්,සෆ්නා,රාජා,කුමා

අඩේ,

අපි ඔක්කොම

අත්වැල් බැදන්,

එක හුස්මක් අරන්

හින වුනා දැන් ඇතිද…???

මිනී කන කපුටන්ට

බදු දුන්න දේශයක

ජාතිවාදි අකුණු

ගිනි තබන දේශයක,

ආගමේ අනුහසින්

කඩු කිනිසි පොලු මුගුරු

පන ගසා

මනුසතුන්

බිලි ගන්නා

අඳුරුම කලක,

එක හුස්මක් අරන්

අපි

හින හෙන්නෙ කෝම…..

එක හඩින්

හද ගැහෙනා

අපට

දිව ගිලි මිය ගියත්

ලේ බොන්න බැහැ

මචන්

පිසාචයන් ලෙසට….

෴෴නිමා නොවනා වස්සානය෴෴

ඇසල තුරු සලා හිස්                      රිද්මයට

වියා කහ මලින් ගෙත්තම්               පාවඩට

සන්  කොට හේ මිතුරු වැසි        කොඩයට

අප තනි කලා මල් පිපෙනා වියන         යට

මුව ගොලු නමුදු නෙත්             දොඩමලුය
නුබ හසරැල් සරින් පැරදුනු     මල් ගොමුය
ගුමු ගුමු නදින් මුමුනන              බඹරුන්ය
රහසක් නොවෙ එහි ඇත්තෙ     පැතුමක්ය

තනිකම තනි කොට               ගිම්හානයෙ
ඉතින් අත දෙනු මැන               පෙම්වතිය
නැවුම් සුවදක් හා                             මුසුව  
නිමා නොවනා වස්සානයක         ඇරඹුමට෴

   

(සංකල්පනා -- විමු ලියනගේ)

කැඩපත වෙහෙස වෙනු කුමට

දුලී වැසුනු

පරපුරෙන් පරපුර

තම හැඩයයි

රැවටු,

කලුවර රාමුකර

 කැඩපත දිනක්

මට පවසයි

බලපන් උබෙ නලල

පලලයි

හිසකෙ හිග හිස මැදටම

හුරුවක් ඇත

පෙර  කලක

හො හො

මතක් විය

ඒ නුඹෙ දැන උගත් පියාගෙ හුරුව

බලපන් ඔය ඇගිලි

සියුමැලි වැඩි නොවැ

පිරිමිකමටම

මතකයි  දුහුලි පිසින විට

මා මත

එහි රැදුනු ස්පර්ශය

ඒ නම් නුඹ මවගේ සෙනෙහෙබර සියුමැලිබව

නුඹ ගත පුරා ඇත්තෙ

මා ඉදිරි‍යෙ

වියපත්

බන්ධුවරුන්ගෙ

හැඩය

නමුදු

බලපන්  උඹගෙ හිත

නැ නොවැ කිසි හුරුවක්

සිමාවක්

හැඩතලයක්

එහි ඇදුන

මින් පෙර කල උන් කිසිවකු හා ඇදුන

`කැඩපත වෙහෙස වෙනු කුමට

ඔබ මගෙන් නොදකින

මම ඔබෙන් නොදකින

එහි ඇත්තෙ තනිකර මගෙ හුරුව….

මගේම හැඩය...

 

(සංකල්පනා -- විමු ලියනගේ)